Σύντομο Βιογραφικό

Είμαι Ψυχολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχος του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατέχω άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ψυχολόγου με αρ πρωτ: 2248/2013 και είμαι τακτικό μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων (Σ.Ε.Ψ)

‘Εχω ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών με τίτλο Κοινωνική Ψυχιατρική του Τμήματος Ιατρικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Έχω ειδικευτεί στη Συστημιική Ψυχοθεραπέια ολοκληρώνοντας το τετραετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα  στη Συστημική Προσέγγιση, στο Ινστιτούτο  Συστημικής Προσέγγισης και Οικογενειακής Θεραπείας στη Θεσσαλονίκη. Το Ινστιτούτο είναι αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό κέντρο από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Οικογενειασκής Θεραπείας (E.F.T.A European Family Therapy Association) και έχει πιστοποιηθεί ως πλήρες μέλος του Επιμελητήριου Εκπαιδευτικών Ινστιτούτων (Full Member of EFTA-TIC).

Έχω εργαστεί στο χώρο της ψυχικής υγείας και της παιδοψυχιατρικής σε πλαίσια σχετικά με την ψυχολογική υποστήριξη και τη συμβουλευτική ενηλίκων, παιδιών, εφήβων και γονέων. Στα πλαίσια της διαρκούς εκπαίδευσης μου και επιμόρφωσης, συμμετέχω σε βιωματικά εργαστήρια, σε ημερίδες  καθώς και σε συνέδρια, παρακολουθώντας τις  επιστημονικές εξελίξεις που αφορούν στην επιστήμη της ψυχολογίας και στην πρακτική της ψυχοθεραπείας.

Σήμερα, διατηρώ ιδιωτικό γραφείο Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής στην Κομοτηνή, στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 3, όπου παρέχω συνεδρίες ατομικές, ζεύγους και οικογένειας.

Λίγα Λόγια για την Συστημική Προσέγγιση

Μια από τις θεμελιώδεις αρχές του συστημικού τρόπου σκέψης είναι η προσέγγιση του ανθρώπου μέσα στο πλαίσιο, στο οποίο υπάρχει και με το οποίο αλληλεπιδρά. Αυτό σημαίνει ότι προσεγγίζουμε ένα θέμα μέσα στο πιο πρωταρχικό πλαίσιο αλληλεπίδρασης του ανθρώπου, την οικογένεια και κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με ή και χωρίς την φυσική παρουσία των υπόλοιπων μελών.

Κατά τη συστημική οπτική, οποιοδήποτε σύμπτωμα φέρει ένα άτομο στη θεραπεία, θεωρείται ότι μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο μέσα στο σύστημα των σημαντικών του  σχέσεών και εκφράζει τη δυσλειτουργία του συστήματος. 

Το βίωμα, το ιδιαίτερο νόημά του και ο τρόπος που αυτό το νόημα μπορεί κάθε φορά να ζωντανεύει μέσα στην πραγματικότητα που ο καθένας κατασκευάζει, κατέχει σημαίνοντα ρόλο στη συστημική προσέγγιση.

Μιλώντας κάποιος για την ιστορία του, άλλοτε μπορεί να βλέπει τις εμπειρίες του να επαναλαμβάνονται σε μια προσπάθεια να τις κατανοήσει κι άλλοτε πάλι, μπορεί κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό από το ήδη γνωστό και οικείο, μια νέα πληροφορία να αξιοποιηθεί και να αποτελέσει αφορμή μιας αλλαγής που συντελείται σταδιακά και που συνειδητοποιείται σιγά σιγά μέσα από την αφήγηση και το διάλογο, ώσπου η ιστορία του τελικά να αποκτήσει συνοχή και νέο νόημα.